Buğulu Aynalarda Kandığım

Yaradan’ın adıyla sözü daldır hokkayaSöz var bir sandık altın, söz var gelmez okkayaEy âdemoğlu nedir seni serkeş eyleyen?Gelmedi mi gidişin haberini söyleyen?Ötüşen bülbüllerin kesilince sadâsıKalmazmış gülzârının rengi ile nefhasıSanma ki bu serencam daim neşve devşirirBazen şerbet sunarlar, bazen baldıran zehirGülistanın dembedem solduğunda anlarsınHazan yeli dalını yolduğunda anlarsın Yoldur ömür dediğin; hanlar, duraklar çokturÖmür güzergâhından göçmeyen kervan yokturKâh çöle düşer izin kâh bir dağın başınaEbr-i nisan karışır gözlerinin yaşınaTek başına doğmuşsun, dört omuzda gidersinSanma ki sürüleri… Bir gölgeni güdersin!Atlılar hücum eyler yalın kılıç nefereAzıksız çıkılmazmış, dinle, seyr-ü sefereArsız kurtlar sürüye daldığında anlarsınKervan vurulup yolda kaldığında anlarsın