“Ben bir gün yine 13-B numaralı koğuşa götürülecek olursam, en çok seni akıllı halimle sevemeyeceğime üzülürüm. Seni bilinçsiz bir sevgiyle kolayca, istem dışı sevmek zoruma gider. Böyle sevmek istiyorum seni, acı çeksem bile, her şeye rağmen isteye bilmek…”Metin Pişken, C.’yi unutmak istemiyor, çünkü içindeki gücün, yaşadığı aşkın, şu an sahip olduğu bedeninin titremesi ve ruhunun kirlenmeyişini aşka borçlu. Pişken’in duruşunda, aşkına sadakat var…O şimdi yaşantısına; çocukları, buz pisti ve uçurtmalarıyla, aşka yenilmeden, ama aşkına sahip çıkarak devam ediyor. Bunun kutsallığı altında bizlere çıkarsız sevgiyi yaşarken geçtiği yolları hiç esirgemeden anlatıyor.