Gözleri bir bant ile bağlı, demir bir sandalyeye çırılçıplak bir şekilde zincirlenmiş olan kadın; çaresiz bir şekilde sesinin çıkabildiğince bağırıyordu.“Lütfen yardım edin!”     Kadının sesini duyan kimse yoktu. En son nerede olduğunu, buraya nasıl geldiğini hatırlamaya çalıştı ama aklına bir şey gelmedi. Ağlıyordu. Bulunduğu yerde kimse yok gibiydi… Çırpınmasının fayda etmediğini görünce susup etrafı dinlemeye başladı. Dışarıda rüzgâr esiyordu, rüzgârın sesi ağaçlık bir yerden geliyor gibiydi… Aniden kapı açıldı ve elinde baltayla yüzü kapalı bir adam içeri girip kadına yaklaşıp baltayı havaya kaldırdı. O an kadın “Hayırrr!” diye dehşetle bağırdı…