Atatürk’süz Yıllar

Bir yanlışlık, bir yanılgı, bir çelişki, bir kötülükten bilgimiz olsa, ilgilenmeyecek, gülüp geçecek, “Bana ne” ya da “Adam sen de…” mi diyeceğiz? İnsan değil miyiz? Adam değil miyiz? Bu ülkenin sahibi, bu devletin yurttaşı değil miyiz?Aklımız, yüreğimiz, vicdanımız yok mu? Düştük, alçaldık, donduk, satıldık mı? Yozlaştık, uşak mı olduk? Kişiliğimiz, onurumuz yok mu? Ölü müyüz ne oldu bize? Her şeyi içimize atacak, görmezlikten gelecek, her zillete katlanacak, kendi kendimize mi kıyacağız?Kin ve nefretle dolmuş lâik cumhuriyet düşmanlarına boynumuzu uzatıp yalanlarına, iftiralarına, değişik saldırılarına yanıt vermeyecek, sesiz mi kalacağız? AB’nin “şamar oğlanı”, ABD’nin evcili mi olacağız? Olayları izlemekle mi yetineceğiz? Yurt sevgimiz, ulus bağlılığımız, devlet saygımız, birbirimize sevgimiz ve güvenimiz kalmadı mı?Umutsuzluk, yılgınlık, korku ve yorgunluk yok.Atatürk’ün yaktığı ışığı kimse söndüremiz.Yetir ki Atatürkçüler uyanık kalsın, çalışsın, dirensin. Yalanları, oyunları, sapkınlıkları iyi anlasın. Türkiye Cumhuriyeti’ni koruma andını asla unutmasın. Halk kendini korumadıkça onu kimse kurtaramaz.Bağnazlık, yobazlık, hukuktanımazlık artarsa Türkiye için tehlike çanları çalıyor demektir.Gün dayanışma günüdür.