Onlar iki kadın… Kesişen yaşamlarından aldıkları anılarını, arkadaşların, dostların yaşanmışlıklarını evirip çevirip üzerine bir de aşkı ekleyip sinema afişi olmayan o aşıklar istasyonun da bir araya getirdiler. ve onlar dediler ki…Aslı Funda Erişken’den “AF”…“………..Atiye bayılmamak için kendini zor tuttu. Ağlamıyordu, çünkü bir kaç saniye önce akan gözyaşları aniden durmuştu. Hasan, salondaki koltukta çıplak oturuyordu. Yanında da aynı şekilde ona sarılıp, başını omzuna yaslayan ve Atiye’nin ışığı yakmasıyla aynı şaşkınlıkla ona bakakalan, daha önce hiç görmediği bir erkek vardı(!) Ne bir söz, ne bir ses çıktı… Atiye sırtını döndü ve yatak odasına gidip üzerine giymek için bir hırka aldı, giydi, tekrar salon kapısına geldi. Daha sonra bu hırkayı neden aldığına asla anlam veremeyecekti…”dediler. Sonra da eklediler…Funda Ayla’dan “FA” …“Adam gibi adam olmak,Organların işlevinde değil, yüreğin genişliğindedir.”…