Alevilik Anadolu’nun öz ve özgün inancıdır. Alevi inancı merkezine insanı alan ve insanın yaşadığı dünyada iyi, mutlu, kendisi ile barışık, doğa ile dost, sevgi dolu, kardeşlik duygularıyla, dayanışma hisleriyle donanmış bir insan olarak varolması ve yaşayabilmesine yönelik yaklaşım geliştiren bir yapıya sahiptir. Alevilik bir doğal din, bir doğa dinidir. Doğa ile insanın çatışmasını değil uyumunu arzular. İnsan ile dünyanın giderek bütün evrenin birlikteliğini amaçlar. Hayatı insan için çekilmez bir ceza olarak değil insana sunulmuş bir armağan olarak algılar. Alevilik yaşanılan hayatta başta tanrı korkusu olmak üzere tüm korkuları aşmak demektir. Aleviliğin yüzü hayata dönüktür. Aleviliğin yüzünde her zaman bir gülümseme vardır.