‘Yazar sizin için yazmaz, ama kendi özü için de yazmaz, uğraşı içinde kendi kendine yarışma durumundadır o, kendisini aşma durumundadır. Çağına uymak için zorunludur bu. Böyle olmasaydı, yeniden sanat yaratmanın, yeniden felsefe, bilim yapmanın hiç gereği kalmazdı, eskileri ile yetinir giderdik. Oysa bu alanların gitgide artan bir hızla korkunç bir yenileşmenin içinde bulunduğunu görüyor, biliyoruz. Demek ki, sanatçı olsun, bilim adamı, felsefeci olsun, bunlar hiç de sizin için yazmıyorlar. Sizin için yazsalardı, kendi alanlarında bir adım bile atamazlardı. Geriye ne kalıyor? Sizin çaba harcamanız. Evet, eğer sanatların tadına varmak istiyorsanız çaba harcayacaksınız, alıştığınız sanat yapıtlarının sizde yerleştirdiği tembellikten silkineceksiniz. Değer buna! Bilimler, felsefeler için de böyle. Çağımızın düşüncesini öğrenmeye hevesli iseniz, ne yapalım ki, zahmete gireceksiniz.’