Thomas Hobbes, Leviathan’da çok güzel bir tespitte bulunur: “Kötü bir oyunu düzeltmek için, kartları yeniden dağıtmak gerekir!” der. Son elli yıldır gerek dünyâmızda gerekse de bu güzelim ülkemizde hemen hepimizin mâlûmu garip bir demokrasi(cilik) oyunu oynanıyor. Kartlar ya seçim yoluyla ya da darbeyle yeni baştan karılıyor, ama sonuç hep aynı; yine komprador iktidarlar, yine işbirlikçi kadrolar. O hâlde, ya bu kartlarda bir sorun var ya da oyunun kurallarında; yâni oyunun bizâtihi kendisinde! Ve daha da önemlisi, birileri kart çalıyor, hîle yapıyor. Birileri de bunlara yol verip çanak tutuyor ve asıl mesele, her defâsında bu sahtekârlarla masaya oturma basîretsizliği gösterenler, saçma sapan bir demokrasi ve insan hakları anlayışını yerleştiren ve geniş halk kitlelerini bu aptallık hipnozuna mâruz bırakarak sisteme meşrûiyet elbisesi giydirenler. Biz ise bu oyunu düzeltmek değil, bozmak istiyoruz! Kartları yeni baştan dağıtmak değil, bu sahtekârlarla masaya oturmak değil, bu oyunu başlarına yıkmak istiyoruz!Bu bakımdan, bizim Tezler’imiz bu sürecin yol işâretlerini serimliyor.