bilmezler yalnız yaşamayanlar.
nasıl korku verir sessizlik insana;
Bir Garip Orhan Veli, Murathan Mungan
Bir insan daha var, çok şükür, evde;
Nefes var,
Ayak sesi var;
Çok şükür, çok şükür.
Bir Garip Orhan Veli, Murathan Mungan
Ne kadar şişmanlamıştır kim bilir.
Bir Garip Orhan Veli, Murathan Mungan
Sevdiğim,
Meyil verdiğim:
Ben dizinin dibinde el pençe divan,
Samanlık seyran,
Nerde,
Nerde,
Nerde böyle hüzünlenmek o zaman!
Bir Garip Orhan Veli, Murathan Mungan
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.
Bir Garip Orhan Veli, Murathan Mungan
Bilmezler yalnız yaşamıyanlar,
Nasıl korku verir sessizlik insana;
İnsan nasıl konuşur kendisiyle;
Nasıl koşar aynalara,
Bir cana hasret ,
Bilmezler.
Bir Garip Orhan Veli, Murathan Mungan
Madem ki sevmiyorum artık,
O halde, her akşam
Onu düşünerek içtiğim
Meyhanenin önünden ne diye geçeyim?
Bir Garip Orhan Veli, Murathan Mungan
- Madem ki sevmiyorum artık,
O halde, her akşam
Onu düşünerek içtiğim
Meyhanenin önünden ne diye geçeyim?
Bir Garip Orhan Veli, Murathan Mungan
Dağ başındasın;

Derdin günün hasretlik;

Akşam olmuş,

Güneş batmış,

İçmeyip de ne haltedeceksin?
Bir Garip Orhan Veli, Murathan Mungan
Benim de mi düşüncelerim olacaktı,
Ben de mi böyle uykusuz kalacaktım,
Sessiz, sedasız mı olacaktım böyle?
Çok sevdiğim salatayı bile
Aramaz mı olacaktım?
Ben böyle mi olacaktım?
Bir Garip Orhan Veli, Murathan Mungan