Louise 18’inde bir genç kız. Bir sevgilisi, müzisyen bir babası ve bir de annesi Alice var. Sorbon Meydanı’ndaki bir kafede buluşmak üzere kendisine randevu veren, ara sıra gördüğü annesi. O sabah alice gecikir. Louise bekler. Saatler geçer bu arada. Kafe onun anılardaki yaşamına tanık olur. Boşuna mı bekliyor acama? Pek sayılmaz. Anlar geçer bir biri ardı sıra gözünün önünden. Gizemini bıkıp usanmadan sorguladığı çılgın ve bölük pörçük bir zaman dilimini, ilk yıllarının kargaşasını, düzene koymaya verir kendini. Bir anne ki hem soylu, hem düşkün; sevgi dolu ve de unutkan. Uyuşturucu, şehvet ve hapishane onun uçuruma sürüklenmesini hızlandırmadan önce bir moda dergisinde fotomodeldir. Louise her şeyi bir bir anımsar. Modern çılgınlıkların korkunç bedelini ödeyen, harcanmış bir çocuğun anımsadığı gibi anımsar annesini. Bekleyiş, öfke ve sevgi arasında gider, gelir… Alice randevuya gelirse ne olur, gelmezse ne olur? Her zaman yeniden yaşanan bir ayrılık ne işe yarar? 18’inde bir genç kızın annesi olsa ne olur, olmasa ne olur? Bunların ötesinde, o gün orada şaşkınlıklarını ve düşlerin randevulaştığı bir yaşam yaşansa ne olur, yaşanmasa ne olur? Justine Levy, felsefe bölümü öğrencisi ve 20 yaşında. “Randevu” onun ilk romanıdır.