Yalçın bir kayanın sarp yamacınaDört el tırmanılan yokuştur, sevda!Dünya hayâlinin, tek amacınaKural tanımadan, çıkıştır sevda!Tansiyon değişir, yüksek rakımdaÇalışma temposu düşer, takımda.Beyinden, yüreğe giden akımdaGönlüne, yıldırım çakıştır sevda!Terk edip sılayı, düşüp yollaraBaldıranı, tercîh edip ballaraİpeği, atlası katıp çullaraHasırda görülen nakıştır, sevda…Koyulmadan yasak, yokken sakıncaGöz göze, mânâlı bir kez bakıncaO bakış, beyninde şimşek çakıncaGönülden gönüle akıştır sevda!Bir kılıçla, sınırları tutarkenAşîrete, kıtaları katarkenTek başına, ordulara yeterkenGül-rû’ya, diz üstü çöküştür, sevda…