Her satırı hayatım dediğim ve sizin belki de birkaç saat içerisinde okuyup bitireceğiniz ya da kapağını bile açmadan bir köşeye fırlatıp atacağınız 25 yıllık bir yorgunluk öyküsü… Her insan bir kitaptır gerçi, sadece bazılarının yaşamından izdüşümleri kağıda aktarmaya cesareti yoktur, bazıları ise bir başkasının kaleminde bir kahramandır. Öyküsü yazılacak bir adam olamadım hiç ya da yazmaya cesaret edemediler. Halbuki geçen 25 yılda üzerime yazılan her satırı şu an bir film karesi gibi yeniden anımsıyor okuyorum kelimesi kelimesine.Kurşun denildiğinde sadece matbaada harf kutuları içinde bir şablona dizilen kelimeleri oluşturan kalıplardı bildiğim, kimseyi öldürmezdi…Sonra öğrendim kurşunun bir kalem ya da dizgi materyali olmayıp masum insanların kanını dökmeye yaradığını…