SAY Kİ İSTANBUL SENSİN Uzaksın dostumAma say ki İstanbul’dasınSağına dönsen boğazından öpeceksinSoluna dönsen Beyoğlu ile hasbıhal edeceksinTüm dostlar kanat çırpıyor gök mavide Say ki İstanbul’dasın dostumBir yabancı iner Haydarpaşa’danİnsan çığlıkları Marmara’danHülasa hilkat garibesi bir hikâyeden artansınBu şiirde metaforsunKaç bilinmeyenli denklemsinMartılara atılan simitlerdeki susamsın Say ki İstanbul sensin dostumBense son yolcusunu bırakıp demir alan vapurGüvertemde bir kaç martıVe bin yıl evvelinden bir anı Muhammet Yalçın Azizoğlu