“Hayal, tek kişilik bir dünyadır. Çocuğun rüyası gibi… Uyanınca çocuğun avucunu heyecanla açması gibi. Hayal, tek kişilik bir dünyadır. İnsanın rüyasından uyandığı an; ‘Rüyaymış, keşke uyanmasaydım.’ demesi gibi. Hayalinde buzlardan, buzlar ülkesi yapabilirsin; o ülkenin güneşle birlikte yok olması gibi. Hayalinde bazen büyük bir ordu kurar insan, ama gerçekte tek askeri yoktur, hayal budur işte. Hayalinde gelenin vardır ama o gelmez. Hayalinde sevenin vardır ama o sevmez. Hayalinde özleyenin vardır ama o bunu bilmez. Hayal işte…Kelimeleri süsleye süsleye sana güzel cümleler kuramıyor olabilirim, ama bu sana basitçe de olsa, içtenlikle seni seviyorum dememe engel değil. Şimdi ellerini ver bana, ellerin kalbime dokunsun. Dokunsun ki, senin elerini ellerimle tutamayacak kadar seni kaybetmekten korktuğumu anla.Sen benim içimi ısıttın, ben senin kalbine güneş gibi doğmadan bu dünyadan gidemem. Doğanın kanununda yaz var, kış var… Kanunu zorlar, hayatı zorlarım ama senin kalbine kışı haram ederim.”