Şiir bittiğinde Duru’nun yüzünde tebessüm, Yalın’ınkinde heyecan vardı. Bu kadar dize bile onu bambaşka yerlere götürmeye yetmişti. Kim bilir belki de bir kaç şiir okusa, hatta bir kaç şiir kitabı bitirse nerelere gidecek(!) Gönlünde bir sevda olmayanın üzerinde böylesine etkili olduysa bir şiir, yar hasretiyle tutuşanın vay haline! Kız Kulesi’nin resmini Duru’dan aldı. ”Kabul edersen.” dedi, ”Kabul edersen sayfalarına süs olsun çizgilerim. Tıpkı hayatımıza süs olan aşklar, Marmara’ya süs olan, inci gibi parlayan Kız Kulesi gibi. Parlasın bu resim şiirlerinin olduğu her yerde. Duru gülümseyerek resmi çantasına koydu. Artık şiirleri denizdi, boğazdı. Hem de içinde Kız Kulesi bulunan bir İstanbul Boğazı!