“Ya annem öğrenirse olanları….”

Annesinden çok korkuyordu. Babası pısırık, kendi halinde bir adamdı, karısından çekinirdi. Havluyla kurulandı, kimse uyanmadan
sessizce yatağına uzandı. Her yeri sızlıyordu, uyudu.

Uykusunda çırpınıyor, bağırmak, yardım istemek istiyordu. Rahatsız, uzun bir uykuydu. Başında annesi duruyordu, kızının yüzünde ve ellerinde kesikler, kollarında çürükler vardı. Yorganı açtı, üstündekileri sıyırarak vücuduna baktı…