Bu güzel hikayeyi ? güzel ” yapan bir yığın çakıl taşı içinden seçtiklerim bunlar. Bunlar ve aynı kazana düşen diğerleriyle beraber pişen aşurenin içinde uyanan, ekmeğe koşan, peynire can veren, sofradan kalkan, elma şekerine koşan o çocuk cisimleşiyor ve görünür oluyor işte. Hikaye görünmez ipleriyle yükselerek kadim bir çadır halini alıyor. İyi hikaye o çadırın içine alır sizi ve cambazlarını izletir.Sizi Bekliyorum, bizi beklemiş çadırına. Biz de – hepimiz – girmişiz.-Ahmet Büke-