Art arda çakan korkunç şimşekler gözleri kamaştırıyordu. Yağmur artık sağanak hâlinde yağmaya başlamıştı. Çocuklar birbirlerine sesleniyor; fakat gök gürültüsü seslerinin duyulmasını engelliyordu. Sonunda kendilerini zar zor çadıra atmayı başardılar. Tepeden tırnağa kadar ıslanmışlardı. Aynı zamanda çok üşümüşlerdi.Bu felaket sırasında çocuklar birbirinden kuvvet almışlardı. Birlikte oluşturdukları gücü fark etmişlerdi.Bu esnada büyük bir fırtına koptu. Bu fırtınayla birlikte çadır da havalanmıştı. Çocuklar ortada kalakalmışlardı. Fırtına neredeyse onları da uçuracaktı. Hemen sığınacak bir yer bulmalıydılar.