Balkan Savaşları Şiddetin doğası’na dair büyük bir dönüşümü getirmiştir. Bu savaşların I. Dünya Savaşı’nın provası addedilmesi rastlantı değildir. O güne dek sömürge topluluklarına uygulanılan çok özel bir şiddet türü Balkan Savaşları’yla Avrupa’ya varır. Sömürgeler uluslar arası hukuk bakımından egemeni olmadığından, fetih değil, edinebilir topraklar addedilir. Bu durumda sömürgeciye gösterilen her türlü şiddet gayrimeşrudur, Sömürgecinin alan’ı tamamen temizlemek hakkı bulunur: kolonyal katliamların hukuksal zemini budur. Bu kavram Avrupa bağlamında no man’s mand (sahipsiz toprak, tarafsız bölge) olur. Balkan Savaşları süresince tüm Baklanlar sahipsiz toprak halini alır, tarafların karşılıklı olarak yürüttüğü sayısız katliam ve tehcir, nüfusların aralıksız olarak yerlerinden sökülüp atıldığı bu durum da milli bağımsızlık ancak öteki milletin yok edilmesiyle, toprakta hak iddia edebilecek tüm rakiplerin katledilerek bertaraf edilmesiyle mümkün addedilir.