Böğürtlen Zamanı

“Böğürtlen Zamanı” kitabını okurken Mitka Grıbceva’nın “Seni Halk Adına ölüme Mahkum Ediyorum” kitabını, faşizme karşı direnen partizanlardan Ognyana’nın yaşadığı ölümcül sahnelerle dolu sayfalarını anımsıyorum.
Ancak “Böğürtlen Zamanı” kitabının kahramanı Şervan’ın yaşadıklarını okurken merak duygusu daha bir artırıyor. Böylece Şervan’ın yaşadıklarıyla Ognyana’nın yaşadıklarını karşılaştırmak basit kalıyor. Şöyle ki; Bingöl’ün kuzeyi.. Şeytan Dağları… Temmuz 1995. Bir grup gerilla ve kara aşamasındaki öncüleri… Tercih edilen yol, askerlerle karşılaşmayı ve çatışmayı gerektiren bir noktaya götürüyor. Derken, silahlar durmadan konuşuyor ve bu sırada yaralanan Şervan, bir süre sonra grubundan kopuyor. İşte Şervan’ın hikayesi, o kopuşun ardından başlıyor. Şervan’ın, grubuna yeniden ulaşması serüveni, romanın olay örgüsünü oluşturuyor.
Romanın sağlam bir kurgusu var. Olayın başlangıcı, gelişimi ve sonuçlanması belli bir zaman kapsıyor. Zaman, romanın ruhuysa, yazarı o ruhu yakalamış. “Bögürtlen Zamanı”, bir yol romanı aynı zamanda. Bir yazarın dediği gibi, “Bir roman bir yol boyunca gezdirilen aynadır.” “Böğürtlen Zamanı”nın yazarı Murat Türk, Şervan’ın günlerce yürüdüğü yol boyunca bize ayna tutyor romanında.
Vedat Çetin