Karanlık çökmüştü, sessizlik sokaklara hükmediyordu. Yolda yürürken sanki duvar taşları da uyuyordu. Gün doğarken onlar da uyanacakmış gibi duruyorlardı. Sokak taşları sokak lambalarının loş ışığında çok hoş görünüyordu. Sokakta yürüyünce kendisini huzurlu ve de özgür hissediyordu. Daldığı güzel duygulardan imdat sesiyle irkildi. Ayberk daldığı duygunun etkisinden kurtulmak istemeyerek sersem halde sesin geldiği yöne baktı.“ Yardım edin! “ diye bağırıyordu.


Kitap Yorumları - (1 Yorum)
bu nasıl bir kitap ya. ilk okul çağındaki çocuk bile daha mantıklı , daha orijinal olaylar yazardı. böylesine sıkıcı bir kitap olmaz. yazar kitaplarını yazarken kurguya biraz daha dikkat etmeli . yeşilçam filmlerinden esinlenmemeli ki onlar bile daha sürükleyicidir.