Fetvalar hukuk tarihi ve mukayeseli hukuk açısından engin bir kaynak oluşturur ve o zamanın yürürlükteki hukuk kaidelerini ve bunların müeyyidelerini aksettirir; sosyolojik bakımından verildikleri devrin fert ve toplum hayatından zamanımıza kesitler yansıtır, özellikler sunar; dil ve edebiyyat bakımından verildikleri devrin lehcesini, kitabet usulünü (sakkini), Türkçenin nasıl kullanıldığını, cümlenin gramatikal yapısını, Arapça ve Farsça terkib ve ibareler yanında (meselâ teganni etmek, müzik yapmak, şarkı söylemek anlamında ırlamak gibi) öztürkçe kelimelerin de yer aldığını gösterir; inanç, ibadet ve ahlâkta uyulması gerekli kuralları ve makbul sayılan davranış biçimlerini açıklar. Elbette fetvaların faydaları bunlardan ibaret değildir. Fakat bunlar bile onların ihmal edilmemesi gerekli bir kültür hazinesi olduğunu belirtmesi bakımından yeterlidir.