Kabadayılar ve külhanbeyleri. Sarhoşların kavgaları. Darplar ve hırsızlıklar. 19ncu yüzyılın son kısmında şiddete dayalı adi suçlar İstanbul’da her gün rastlanan vakalardı. Bu olayların çoğu kabadayılardan, külhanbeylerinden veya değişik mülteci cemaatlerinden kaynaklanmaktaydı. Başka şiddet olaylar ise daha evrensel sebeplere dayanmaktaydı, örneğin açgözlülük veya şiddet. Bu dönem aynı zamanda siyasi ve toplumsal değişikliklerin de cereyan ettiği ve toplumun şiddet olaylarını daha az kabul etmeye başladığı bir dönemdi. Arşiv belgeleri, dönemin basını, popüler edebî eserler gibi muhtelif kaynakları temel alan bu kitap Abdülhamid II. döneminde Osmanlı Devleti’nin başkentinde mevcut olan şiddetin vasfı ve nedenleri konusundaki ender bilimsel bir çalışmalardan biridir.Kabadayıs and külhanbeys. Drunken brawls. Muggings and robberies. Although most people may never have been touched by it, common criminal violence was an everyday occurrence in Istanbul in the late 19th century. Much of it derived from specific subcultures, such as the kabadayıs and külhanbeys, or various refugee and immigrant communities, each with its own standards of acceptable interpersonal violence. Other violence had its sources in more universal motives, like greed or rage. This was also a time of political and social changes, when the state was expanding its policing activities and society was becoming less and less accepting of acts of violence. Drawing on archival documents, contemporary news coverage, and popular literature, this book provides a rare scholarly overview of the sources and the nature of violence in the Ottoman capital during the reign of Abdülhamid II.