Üzerimde rengi solmuş bir hırkaHırkamın cebinde hayallerimUmutlarım uçuşuyor loş bir odadaKüskünüm kendime ve hayataNe ben kendime verdiğim sözleri getirdim yerineNe de hayat doyasıya güldü yüzümeBilmem, geri getirdiklerim mi kaybolan ömrümGülmeyi yeni baştan öğrenebilir mi bu hüzünGülemiyorum işte böyle suskun ve hüzünlüyümÇiğdem KILIÇ