Osmanlı’nın son, Cumhuriyet döneminin ilk yıllarında yaşamış olan Ahmet Refik (Altınay) yazmış olduğu yüze yakın kitap ve çok sayıdaki makalesinde kullandığı güzel Türkçe ve akıcı üslûbuyla “tarihi sevdiren adam” olarak ün yapmış bir tarihçimizdir. Onun 1924 yılında kaleme almış olduğu bu eser; yararlandığı çağdaş kaynak ve belgeler itibarıyla ilmî bir çalışma, anlatım tarzı yönünden ise tarihî bir roman özelliği taşımaktadır. Ahmet Refik, Osmanlı kronikleri ile Bizans kaynaklarından ve çeşitli belgelerden yararlanarak yazmış olduğu bu eserinde, Anadolu’nun sosyal, dini ve kültürel hayatı hakkında bilgiler vermektedir. Ayrıca, Ortaçağın en güçlü devleti olan Bizans İmparatorluğu’nun son iki yüzyılının siyasi tarihi ile bu imparatorluğun içinde bulunduğu askeri ve ekonomik durum da incelenmiş olduğundan, kitap, hem 14-15. yüzyıl Anadolu Türk tarihi hem de bu dönem Bizans tarihi ile Türk-Bizans münasebetleri bakımından önemli bir çalışmadır.