“Her ayrılığımız ölüm, her barışmamız doğumdu benim için. Yeni bir soluktu, efesti, umuttu. Baharın kokusuydu, denizin iyodu; ağacın yeşiliydi, tohumun filizi, çiçeğin rengi. Her gelişin yaşama merhaba çığlığıydı, ilk nefes, ilk ağlayış. Her doğum ölümü özletti;yazık! Yazık ki, soluğum kesildi, umutlarım yok oldu. Baharın kokusu leşeDöndü. Denizin iyodu, asitti artık, yaktı içimi. Ne tohum kaldı yeşerecek, ne açacakÇiçek. Çığlıklar canhıraş, ağlayışlar kan gölü. Merhaba, veda, Kutlarım seni!